10روز در دیوانه‌خانه

نلی بلای، روزنامه‌نگار جسور قرن نوزدهمی، با تظاهر به بیماری روانی خود را به یکی از تیمارستان‌های زنان در نیویورک می‌سپارد تا حقیقت آنچه را در آن‌جا می‌گذرد آشکار کند. آنچه او در این ده روز تجربه می‌کند، روایتی تکان‌دهنده از خشونت، بی‌توجهی،‌ تحقیر و بی‌عدالتی است؛ جایی که مرز میان «بیماری» و «سلامت» به طرزی هولناک مبهم می‌شود. ده روز در دیوانه‌خانه خواننده را وادار می‌کند تا دربارۀ مفهوم سلامت روان، مسئولیت نهادهای اجتماعی و بهای گفتن حقیقت، حتی امروز، دوباره بیندیشد.